Podczas trwania wysiłku fizycznego mamy do czynienia z procesem obniżającym wydajność. Dopiero po okresie regeneracji organizm rozpoczyna superkompensację niezbędną do zwiększenia wydajności. Dlatego każdy nowy wysiłek, czy to w sporcie, czy w życiu codziennym, powinien być podejmowany dopiero po zakończeniu procesów odbudowy. Wówczas następuje bowiem pełna gotowość do działania w sensie fizycznym i psychicznym, a przede wszystkim zapewniona jest ochrona przed pojawieniem się syndromu przeciążenia.

Zasada regeneracji i superkompensacji polega na zdolności organizmu do odpoczynku oraz powrotu do równowagi po wysiłku i przygotowaniu się z “zapasem” do kolejnego, zwiększonego obciążenia.

Przykładem dobrze funkcjonującej superkompensacji u sportowców jest przyrost masy mięśniowej dzięki zwiększonej syntezie białek w wyniku treningu siłowego, a w sportach wytrzymałościowych zwiększenie pojemności serca w wyniku przystosowania do przepompowywania większej ilości krwi czy też lepsze zaopatrzenie mięsni w tlen dzięki zwiększeniu ilości naczyń włosowatych.

Problem prawidłowego planowania fazy regeneracji występuje przede wszystkim w sporcie wyczynowym. Dotyczy on jednak również np. osób spędzających codziennie kilka godzin w klubie fitness lub siłowni. Powinni mieć go na uwadze instruktorzy aerobiku, którzy często prowadzą wiele zajęć w różnych klubach. Czasu na regenerację potrzebują też osoby wykonujące codziennie 2-3 nadgodziny i nie pozwalające sobie na odpoczynek nawet w weekendy.

Przeciążenie organizmu, syndrom wypalenia i osłabienia systemu odpornościowego to zarówno w sporcie, jak i w życiu codziennym najbardziej rozpowszechnione skutki takich zachowań. Rezultat mimo zwiększanego wkłady pracy, efekty są coraz rzadsze, a czas przeznaczony na pracę czy trening upływa coraz mniej produktywnie. Syndrom przeciążenia objawia się często w postaci dolegliwości zdrowotnych.Lepiej więc zastanowić się, czy przerwy na odpoczynek i zabiegi służące przyspieszaniu regeneracji nie byłyby rozsądniejsze niż nadwyrężanie organizmu.Warto pamiętać, że przerwy na odpoczynek, wymuszone przeciążeniem, w dłuższym okresie nie dają pozytywnych rezultatów.

Jak długo trwa regeneracja?

W celu uzyskania długotrwałego optymalnego wzrostu sprawności i wydolności organizmu następny trening powinien zostać podjęty dopiero po zakonczeniu fazy regeneracji po poprzednim treningu i superkompensacji. Poniższa tabela ukazuje, jak długiej regeneracji potrzebuje osoba ćwicząca w zależności od wieku oraz wytrenowania. DZIENNIK PULSU

Najlepiej rano, przed wstaniem z łóżka, mierzyć tętno w spoczynku i starannie zapisywać wartości z kolejnych dni. Jeżeli przekracza ono o 6-10 uderzeń wartość średnią, wskazana jest ostrożność. Ten dzień należy spędzić spokojniej, ewentualnie zdecydować się na trening regeneracyjno-kompensacyjny (tabela 2)

SPORT Po dużym wysiłku fizycznym, może dojść do nagromadzenia w mięśniach produktów rozpadu, wywołujących w organizmie rodzaj aseptycznego stanu zapalnego (bez udziału obcych czynników), co prowadzi do swoistej reakcji ze strony układu odpornościowego.

Podczas długotrwałego wysiłku przy maksymalnym poborze tlenu 70-75% (puls ca.190 minus wiek) lub podczas treningu interwałowego zwiększa się wydzielanie hormonów adrenaliny i kortyzolu, co wydłuża regenerację powyżej 24 godzin.

Wprawdzie magazyny węglowodanów i elektrolitów po 24 godzinach będą znowu pełne, jednak przywrócenie równowagi neurohormonalnej potrwa jeszcze 2-3 dni.

< Duże obciążenie neurohormonalne spowodowane wytworzonym w korze nadnerczy kortyzolem wpływa tak silnie na równowagę immunologiczną, że np. maratończyk po biegu potrzebuje przerwy wynoszącej 5-7, a nawet 14 dni.

Silne obciążenie organizmu przez zwiększoną podaż kortyzolu występuje również w wyniku intensywnego krótkotrwałego wysiłku lub treningu wytrzymałościowego o umiarkowanym obciążeniu.

W wyniku intensywnego treningu siłowego lub wytrzymałościowego (podczas których puls rośnie przez krótki czas do 200 uderzeń na minutę) dochodzi do podwyższonej koncentracji kwasu mlekowego w komórkach mięśniowych. Zakwaszenie, pogorszona równowaga elektrolityczna i wzrost katecholaminy (hormon stresu) wymaga odpoczynku przez 2-3 dni.

Wysiłek trwający 1,5-2 godzin odbija sie przede wszystkim na przemianę tłuszczy, obniża zapasy węglowodanów i wody. W takich przypadkach zalecany jest odpoczynek przez okres 1-2.

Trening regeneracyjny

Ponieważ w codziennej praktyce trudno zrealizować wymóg podejmowania kolejnego wysiłku dopiero po zakończeniu fazy regeneracji i superkompensacji, warto się przyjrzeć, jakie są sposoby skrócenia tego czasu.

Jednym z nich jest trening (regeneracyjny i kompensacyjny), który można określić jako aktywny odpoczynek. Wielu sportowców wyczynowych korzysta z tej formy treningu. Nadaje się on też dla wszystkich osób ćwiczących w klubach fitness. Powinni z niego korzystać instruktorzy, którzy prowadzą wiele grup aerobiku lub spinningu. Warto co 2-3 dni włączyć ten program do zajęć, co pomoże w szybszej regeneracji i skutecznie zapobiegnie wszelkim skutkom przeciążenia.

Trening regeneracyjno-kompensacyjny:

-trening wytrzymałościowy trwający nie dłużej niż 45 minut przy 60% maksymalnej wartości tętna w fazie treningu = 220 – wiek x 0,6 (ca.50-60% VO2max. lub maks.170-wiek)

-stretching

-relaks (sauna, łaźnia, masaż, itp.)

Brak głosów.
Proszę czekać...

BudujMase.pl

Kulturystyka to nasza pasja! Jaki trening przynosi najlepsze efekty i jaka dieta pomoże Ci osiągnąć upragniony cel? U nas znajdziesz wszystkie informacje niezależnie od tego czy Twoim założeniem jest budowa masy mięśniowej, idealna rzeźba, czy redukcja tkanki tłuszczowej.

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Szukaj
Yes No