Agmatyna
Agmatyna należy do grupy suplementów stosowanych w celu…

Pierzga wytwarzana jest z pyłku kwiatowego za pomocą pszczół. To właśnie one, a dokładniej tak zwane pszczoły zbieraczki posiadające specjalne koszyki w odnóżach, zbierają nasionka pyłku z nieznaczną ilością nektaru i wydzieliny gruczołów ślinowych. Taka mieszanina zostaje dostarczona do ula, gdzie obecne w nim pszczoły dokładnie układają ją w plastry. Następnie pyłek zostaje zwilżony śliną wymieszaną z miodem i ubity warstwami. Najczęściej ulokowany jest w okolicy czerwia. Dodatkowo, górna warstwa w celach ochronnych zostaje pokryta woskiem. W wyniku fermentacji mlekowej posiadającej działanie konserwujące i zabezpieczającej przed zepsuciem, powstaje pierzga. Stanowi ona pokarm dla larw pszczelich oraz doskonałe źródło białka dla dorosłych osobników. W przeciwieństwie do miodu, nie odznacza się słodkim lecz kwaskowym smakiem.
W skład pierzgi pszczelej wchodzą pyłek kwiatowy, ślina oraz miód. Jest ona zbitą masą, zbieraną z ramek w ulach. Chcąc uzyskać 1kg tej substancji, pszczelarz musi wyczyścić od 5 do 30 ramek. Uzależnione jest to od ilości pszczół znajdujących się obecnie w pasiece. W wyniku fermentacji mlekowej, przyswajalność składników odżywczych zwiększa się. Następuje wzrost zawartości kwasu mlekowego i cukrów prostych oraz rozpad białek do peptydów i aminokwasów. Wzrost wartości odżywczej pierzgi w porównaniu z pyłkiem kwiatowym wynika z obecności enzymów trawiennych, substancji antybiotycznych oraz kwasów organicznych dodanych przez pszczoły.
Pierzga w 20-30% składa się z wody. Zawiera ona węglowodany, głównie cukry proste (przeważnie glukoza i fruktoza) w ilości 13-55% , białka – 20-30% oraz tłuszcze – 1-20%. W składzie protein występuje aż 25 aminokwasów, w tym również egzogennych, które muszą być dostarczone do organizmu z pożywieniem (fenyloalanina, histydyna, izoleucyna, leucyna, lizyna, metionina, treonina, tryptofan i walina). W skład tłuszczy wchodzą zarówno kwasy tłuszczowe nienasycone, jak i nasycone. Istotną rolę dla zdrowia odgrywa kwas alfa linolenowy, na podstawie którego w organizmie wytwarzane są kwasy: dokozaheksaenowy i eikozapentaenowy. Dodatkowo pierzga cechuje się zawartością beta-sitosterolu zmniejszającego wchłanianie cholesterolu w jelitach oraz kwasu rybonukleinowego.
Oprócz powyższych pierzga jest bogatym źródłem takich składników odżywczych jak:
Do głównych właściwości pierzgi można zaliczyć:

Pierzgę zazwyczaj kupuje się w postaci granulek o brązowym kolorze, zamkniętych w szczelnym słoiku. Należy ją stosować dwa razy dziennie w ilości 15-20g. Chcąc odczuć jej pozytywne aspekty, wystarczy już tylko jedna łyżka dziennie. Nie należy przekraczać dawki trzech łyżek na dobę. Można ją spożywać samodzielnie, bądź w połączeniu z miodem, mlekiem lub wodą. Zalanie wieczorem granulek pierzgi przegotowaną wodą, zostawienie jej do następnego dnia i wypicie na czczo spotęguje jej pozytywne działanie. Stosowanie jej bezpośrednio na skórę pozytywnie wpływa na urodę.
Pierzga pszczela nie wywołuje żadnych skutków ubocznych u osób zdrowych, nie uczulanych na jakikolwiek jej składnik. Nie powinna być jednak stosowana przez osoby uczulone na produkty pszczele. Jest ona produktem bezpiecznym, charakteryzującym się wysoką zawartością składników odżywczych wzmagających odporność, o działaniu antyoksydacyjnym oraz działającym profilaktycznie w odniesieniu do niektórych rodzajów nowotworów.
Chcąc kupić pierzgę pszczelą, należy udać się do sklepu ze zdrową żywnością. Jednak nie zawsze jest ona łatwo dostępna. Cena pierzgi znacznie przewyższa cenę miodu. Za półkilogramowy słoik pierzgi można zapłacić nawet 120zł.
Podobne artykuły: